4 Aralık 2012 Salı

Yağmur..



   Yağmur yağıyordu kimi zaman şiddetli kimi zaman usulca ama tüm gece durmadan yağdı.
geçmişi hatırlattı hep nedense.. sabaha kadar uyumadan geçirdiğim o günleri. karanlıktan korktuğum o günlerde korkmaman gerekiyor tesellisi veriyordum kendime evin içinde herkes uyuduktan sonra karanlıkta gezerken en sevdiğim anların geceler olacağını tahmin edemezdim. Sonrasında karanlık benim hayal dünyamın tamda başlangıcı oldu.
  Yağmur yağarken pencereden seyrederdim dışarıyı usulca pencereden süzülen damlaları onların yavaşça ve düzensiz bir şekilde aşşağıya doğru süzülürken birbirleri ile birleşmelerini sonunda pencere pervazında biriktiğini görmek hoşuma giderdi bazen cama vururdum. durmuş bir su birikintisini tekrar yol alsın diye.. belkide dinleniyordu o ara aklıma gelmezdi..:)
 Evet..
 Yağmur yağıyor hala.. Gök gürültüsü korkutmuyor ..eskisi gibi  şimşek çaktıktan sonra saymaya başlardık içimizden kaç saniye sonra başlarsa ses onu beklerdik uzun sürerse mesafe ses o derece zayıf çıkardı .Bazen apansız patlayıveridi gülmeye başlardık korkuyla karışık.:)
  Yağmur yağıyordu birgün .Beşiktaşta otobüs duraklarında bekliyordum ,
  Yağmur uzaklara yağıyordu birgün haberini aldığımda severim yağmurda yürümesini dedim Gel dedi bir ses      Yürüyelim.. ne gidebildim nede yürüyebildim..